De drie dijken route

De Sint Elisabetsvloed van 1421 maakt van grote delen van de Biesboschlinie één grote binnenzee. Pas rond 1450 valt een deel van het land droog, zodat begonnen wordt met de inpoldering van het gebied door de aanleg van een dijk vanaf Woudrichem via Werkendam naar Dussen. Nog altijd vormt de dijk de grens tussen zeeklei en rivierklei. Maar ook na de aanleg van deze dijk blijven de polderwerkers en de boeren het land terugwinnen op de zee. Zo wordt in 1646 een nieuwe dijk aangelegd vanaf de Schans in Werkendam via Hank verder richting Dussen. Langs die dijk ontstaan de dorpen Nieuwendijk en Hank. Voorlopig sluitstuk van de inpoldering van dit deel van de Biesbosch is de aanleg van de Steurgatdijk tussen Werkendam en Hank bij de ruilverkaveling van de Oostwaard. Zo verdwijnen eb en vloed uit het gebied, maar de sporen van het water zijn nog altijd terug te vinden op de drie dijken van het herwonnen land.

ROUTE 1 – 27 km – Start bij Fort Altena Werkendam of Koppelpaarden Dussen
ROUTE 2 – 30 km – Start bij Vissershang Hank of Fort Bakkerskil Nieuwendijk

Op deze route tref je een Muralt muur aan (op de kaart aangegeven met een stippellijn). Op de dijk tussen Nieuwendijk en Hank staan aan de Biesboschzijde betonnen muurtjes, van tijd tot tijd onderbroken door woningen. De muurtjes zijn gebouwd als een alternatieve en goedkope dijkverhoging. Ze zijn genoemd naar jonkheer De Muralt, een Zeeuwse waterschapsman, die deze goedkope manier van dijkverhogen heeft bedacht. Door de muurtjes te bouwen kon worden voorkomen dat de dijk verbreed moest worden. Ze waren vooral bedoeld om overmatige golfslag op te
vangen. Toch waren de muurtjes niet bestand tegen het verwoestende watergeweld van 1953. Op Buitenkade 1 in Hank herinnert het watersnoodmonument aan die ramp, waarbij in dit dorp zes mensen verdronken. Langs de gehele dijk vanaf Hank naar Nieuwendijk brak op meerdere plekken de dijk door.